האם עשרה סנט שווים את המאמץ?

00:00 למשל, איך וועל אייך דערציילן א סיפור בקשר צו ר' יואל. דאס איז געווען אין די ערשטע צייטן פון רבי'נס נשיאות. [לא ברור] די יחידות פלעגן זיך ענדיגן דריי אזייגער, פיר אזייגער איז געווען נארמאל. אבער עס האט זיך געצויגן ביז אכט אזייגער ביינאכט, ביז איין אזייגער ביינאכט. געסט זענען געקומען, מענטשן זענען געקומען פון דער ווייטן, [לא ברור], און ביז איין אזייגער איז מען נאך אריין אויף יחידות. ר' חדקוב פלעגט גיין אהיים איידער דער רבי האט געענדיגט די יחידות, און נאך יחידות פלעגט ר' חדקוב באגלייטן דעם רבי'ן אהיים. דער רבי איז געגאנגען צום הויז מיט ר' חדקוב, און דער רבי האט גערעדט, איך ווייס נישט, מסתמא ענינים כלליים וואס האבן זיך גערעדט ביי יחידות. ר' חדקוב איז געווען א מבין, [לא ברור]. דער רבי האט דערציילט ר' חדקוב א יחידות, אז א חסיד איז אריין, און האט געבעטן ר' חדקוב אז ער זאל עס מסביר זיין פאר ר' יואל. [לא ברור] די נקודה פון דעם ענין איז, אז [לא ברור] איינער איז געקומען צום רבי'ן און געזאגט, אז ער גיט זיך אוועק שעות ביום פאר יחידות. ער טוט אזא זאך, א שטיק קדושה [לא ברור], דריי שעה, פיר שעה, מיט אזויפיל זאכן און סיפורים. אבער למעשה, ער טוט עס נישט מיט דעם; ער טוט עס מיט א כוונה, א גשמי'דיגע כוונה. כבוד, אזעלכע זאכן.

01:43 האט דער רבי געזאגט: וואס איז דער טייטש? [לא ברור] האט דער רבי געזאגט דעם משל: איינער איז א סוחר, [לא ברור]. דער מענטש פארהאנדלט א געשעפט וואס קאסט אפ א מיליאן דאלאר. און צו דער זייט ליגט א דיים. א נארמאלער מענטש, ווער עס איז נארמאל, איז נמשך נאך דעם געשעפט; ער וועט זיך נישט אראפבייגן אויפהייבן דעם דיים, ווען ער איז פארנומען מיט א מיליאן דאלאר. על דרך זה, דאס איז די נקודה וואס דער רבי האט געזאגט: בשעת מען לערנט תורה — א מיליאן דאלאר. מען טוט א מצוה — א מיליאן דאלאר. ר' חדקוב האט געזאגט: מצוות זענען דאך סך מער ווי א מיליאן דאלאר. אבער אז מען מאכט א חשבון פון די מצוות [לא ברור], ער מאכט א געשעפט וואס קאסט אפ א מיליאן דאלאר. דאס איז א משל וואס קען מען פארשטיין. אפילו אז מען ווייסט אז א מצוה איז העכער פון חכמה דאצילות [לא ברור], האט דער רבי גענומען דעם משל פון א מיליאן דאלאר און א דיים. דאס איז דער תוכן. און וויבאלד עס איז דא א פנייה, א כבוד, [לא ברור], איז דאס פונקט ווי בשעת מען איז פארנומען מיט דעם גרויסן געשעפט און זעט א דיים. [לא ברור] דאס איז שוין פונקט דער תוכן הסיפור.

03:32 [לא ברור] איז געווען דארט. [לא ברור], און דער רבי לייגט דעם משל, אז דאס איז דער צד פון דער מעשה. זאגט איינער: ס'איז א שקר! דער רבי האט געזאגט „דיים“, און דער רבי האט געזאגט [לא ברור]. וואס איז געווען? [לא ברור]. דער רבי האט געזאגט, ער האט גערעכנט [לא ברור] ענין, מיט דעם נעמט זיך וואס מען פארשטייט. נו, זה משתנה. [לא ברור]. עס איז דא אמאל א חסיד [לא ברור], ער זעט און ער ציילט. [לא ברור] איידער א חסיד איז דאס דערגרייכט. די רייכקייט קען שכל אנושי, אפילו מענטשן קענען עס מרגיש זיין. און ווען מען איז דאס מרגיש, [לא ברור]. אפילו [לא ברור]. מען קען דאך אמאל זען תאוות, און [לא ברור], די אלע [לא ברור], אבער עס איז אנדערש. [לא ברור].