געגועים עצמיים

00:00 דובר 1 דאס [לא ברור] צו גרונט, און דאס מוז זיין [לא ברור]. [לא ברור] פרישער חסיד, פרישער למדן, [לא ברור]. עס גייט דורך די תאוות און די צרות, דורך די [לא ברור]. די וועג, און חומות און צרות, איז דורכגעגאנגען. אבער, [לא ברור] וואס איך האב געזען [לא ברור]. טוב, [לא ברור].

00:35 דובר 2 טוב, [לא ברור]?

00:36 דובר 1 טוב, [לא ברור]. דער רב האט געזונגען דעם ניגון פון „אנעים זמירות“, און זיך געשטעלט. [לא ברור]. דער רב האט אמאל געזאגט אז ס'איז געווען א חסיד, וואס ער איז געווען אפילו [לא ברור], און יום כיפור האט ער [לא ברור]. דער חסיד, דער רצוא, די כוונה, מלמעלה למטה — שוב. [לא ברור] רצוא, שוב, שוב, שוב. [לא ברור]. איך געדענק, ער איז געשטאנען [לא ברור]. און דער רב האט אמאל געזאגט אז דער חסיד, דער רצוא, די כוונה, איז מלמעלה למטה — שוב. [לא ברור]. אבער די כוונה איז מלמטה למעלה, מאכן דיר א [לא ברור]. אבער מיר זענען דא, אין חיי היום־יום. דאס איז דער אור שקודם הצמצום, ווי ער איז לאחר הצמצום. דא, אין חיי היום־יום, לערנט מען דעם מאמר שוב, וואס איז סמך ו', צוזאמען מיט דעם מאמר סמך א'. ביז א בחור לערנט די מאמרים, געפינט זיך [לא ברור]; עס גייט דורך דעם אור שקודם הצמצום. [לא ברור]. און דער רב האט געזאגט, דער חסיד טאנצט ארום אין מיטן נאכט, אין די שעה'ן [לא ברור]. און דאס וואס מיר ווייסן, די כוונה, איז טאקע [לא ברור]. מיר ווייסן פון דעם, די כוונה איז דאס. און אשרי חלקם פון די,

02:47 דובר 1 וואס פירן אוועק, און זיי טוען, און מיר [לא ברור]. אבער עס איז דא די געגועים עצמיים, דאס וואס [לא ברור] אל הקודש פנימה. אבער מיר זענען שוין נישט אין דעם. און דאס האט אויסגעדריקט [לא ברור]. עס מוז זיין אז מיר, יעצט אין חיי היום־יום, [לא ברור] אור שקודם הצמצום, און א בחור לערנט סמך ו', מאכט עס נאך לייכטער. דו ביסט דא יעצט אין חיי היום־יום; ביסטו נישט [לא ברור]. דא איז דער אור שקודם הצמצום [לא ברור]. און דער רב האט אמאל געזאגט, דאס איז דער ניגון, איבער צוויי [לא ברור], אז א בחור פילט אז ער איז [לא ברור], און אור שקודם הצמצום, און [לא ברור] מלמעלה למטה. [לא ברור]. אבער מיר זענען דא אין חיי היום־יום, און סמך ו' [לא ברור]. שווער צו אפטייטשן דאס אין [לא ברור], אבער דער נקודה דערפון איז אז מיר זענען דא מיט געגועים עצמיים. אז א בחור פילט אז דא, דא, דא [לא ברור]. ביז ווען ער לייגט זיך שלאפן, איידער ער גייט שלאפן, קריאת שמע שעל המטה מאכט א [לא ברור], קומט זיך ברעכן. און ווילט זיך לייגן [לא ברור]. אין דער פרי ווילט זיך נישט אויפשטעלן צו חסידות — איז שטיי אויף לערנען חסידות. ווילט זיך נישט

04:39 דובר 1 אויפשטיין. אמת, ווילט זיך נישט אויפשטיין. [לא ברור]. אבער עס קומט זיך ברעכן, אבער עס דורכשטיין די פרי, [לא ברור] די ימים. קומט עס [לא ברור], גאר.