רייכע אברים

00:00 נידעריקע זאכן. מ'דערציילט אז ס'איז געווען א תלמיד פון בעל שם טוב, וואס האט געהייסן ר' יונה אוסטראהער, דוכט זיך. איז געווען א מעשה, אז דער תלמיד איז אמאל געווען אין א שטעטל וואו ער איז פריער געווען א תושב. און ער איז געקומען אמאל באזוכן דאס שטעטל. איז ער געקומען דארטן, האט ער געפונען די חברים, די אלטע חברים, ווי זיי פראווען זיך סיגופים און פאסטן, און על דרך זה, עבודת השם מיט יסורים. האט ר' יונה געזאגט צו זיי: „איך וועל אייך דערציילן א מעשה. אמאל איז געווען א ראש העיר, א מעיאר, אין א שטאט. שפעטער איז ער אוועקגעגאנגען פון דער שטאט, און ס'איז געווארן א צווייטער ראש העיר, א צווייטער מעיאר. און דער פריערדיקער איז אמאל געקומען באזוכן די אלטע שטאט, וואו ער איז געווען ראש העיר. קומט ער אריין אין דעם אפיס פון דעם נייעם ראש העיר, פון דעם נייעם מעיאר, און ער טרעפט דארטן אלטע קליידער, שיך, אלטע שיך און אלטע קליידער, און על דרך זה זאכן וואס באלאנגען נישט אין אן אפיס פון א מעיאר. פרעגט ער ביי אים: ‘וואס איז דאס?’ זאגט ער: ‘אזוי, אין שטאט האט מען געדארפט האבן געלט צו פאררעכטן ענינים אין שטאט, מאכן א ראוד, על דרך זה. האט מען זיך מיישב געווען אז יעדער איינער פון די שטאט דארף אוועקשטעלן א סכום, למשל, הונדערט רובל. און אז איינער גיט נישט דאס געלט, האט מען גענומען

01:43 א משכון ביי אים. [לא ברור] חס ושלום, וועט מען נישט דארפן אנקומען צו די מיטלען.’ על כל פנים, האט מען גענומען א משכון, און די משכונות זענען געווען שיך און אזעלכע זאכן. האט ער אים געזאגט: ‘וואס טוסטו? דו טוסט נישט גוט. ס'איז דא אין שטאט רייכע מענטשן, ס'איז דא ארעמע מענטשן. נעם פון די רייכע מענטשן; יעדער איינער זאל געבן טויזנט רובל, דאן זאלסטו די ארעמע מענטשן לאזן אפ.’ על דרך זה האט ער געזאגט: ‘ס'איז דא אין א גוף רייכע אברים. וואס מאכט מען שווער א איד אויף בכח צו טראכטן אויף עצבות? מ'קען ליגן אין אן ענין אין חסידות, מ'קען לערנען אין נגלה, און מ'קען א גאנצן טאג ארומגיין און טראכטן: וואס וועט זיין מיט מיר? איך האב די עבירה, יענע עבירה, די מחשבות זרות באדערן מיר, און דאס און יענץ, און איך בין נישט שייך צו גארנישט, און וואס וועט זיין פון מיר? איז אנשטאט גיין צו די ארעמע אברים דארף מען זאכן נעמען, איז עס, חס ושלום, [לא ברור]. מ'קען זאכן נעמען פון די רייכע אברים וואס מ'האט. אז ס'איז דא חסידות, ברוך השם, וואס איז מסביר אזעלכע טיפע ענינים, וואס א נשמה איז און וואס מצוות זיינען, וואס א איד איז, און מיט מושכלות, און מ'קען האבן א געשמאק אין דעם.’