אתכפיא אחת

00:00 [לא ברור]. די גאנצע [לא ברור], די גאנצע דביקות פון דעם [לא ברור], און אין סוף שטייט אין חסידות דער משל [לא ברור]. אויב נישט, שטייט אין חסידות [לא ברור]. דאס איז די גאנצע קשיא פון דעם [לא ברור] מיטן אייבערשטן [לא ברור]. פשוט אויף די [לא ברור]. אבער אפילו [לא ברור], עפעס וואס איז [לא ברור], נישט וואס מיר זאגן, נאר [לא ברור]. דער רבי האט געזאגט אזוי מיט — דער רבי האט געטאן מיט די הענט, בכלל דער רבי האט געטאן מיט די הענט אויף דעם טיש. [לא ברור], און קיינער ווייסט וואס. קומט שוין און געבט די הענט אויפן טיש, און דער רבי האלט די הענט אזוי און דרייט אזוי. אבער [לא ברור] דער רבי איז געזעסן מיט די הענט אזוי. [לא ברור] געווען א שבת, און דער רבי האט גערעדט אזוי [לא ברור]. שטעלט זיך פאר ווי דער רבי [לא ברור] מיט די הענט אזוי, און שוין. אבער דער רבי האט אויפגעהויבן די הענט און געזאגט: „[לא ברור] איבער אלע יארן.“ דער רבי האט געזאגט. איינמאל [לא ברור] דער רבי האט געזאגט: „[לא ברור] הקדוש ברוך הוא [לא ברור]. איך וויל נישט [לא ברור].“ אוי, אוי, הקדוש ברוך הוא. [לא ברור], איך וויל נישט [לא ברור].