לא להיתקע בעבר

00:01 [לא ברור] איז דער זמן, אה, פון תשובה. [לא ברור] איז יעצט דארף מען, א בחור דארף זיין [לא ברור]. אבער לאמיר נעמען דעם רב. ס׳איז דא א מעשה: צוויי מענטשן קומען זיך מתגרש זיין ביים רב, און דער רב קוקט אזוי, טראכט אויף א דרך וויאזוי צו מאכן שלום צווישן זיי. יא, רעדט ער מיטן מאן באזונדער, די פרוי באזונדער, שמועסט מיט זיי, און מאכט שלום צווישן זיי. נאך א שטיק צייט זאגט דער רב צום שמש: „יא, זע וואס טוט זיך ביי זיי אין שטוב.“ גייט ער אהין, זעט ער זיי זיצן אזוי אויפן באלקאן, טרינקען א גלעזל טיי, שמועסן, און ס׳איז פיין, שלום ושלוה. אבער נאך א שעה קומען זיי צוריק צום רב, זאגן זיי, זיי ווילן זיך ווייטער גט׳ן. „יא, וואס איז דאס? איר זיצט דאך אזוי פיין צוזאמען. מיר האבן געמאכט שלום. וואס איז אייך איינגעפאלן?“ „מיר איינגעפאלן? דיר איז דאך איינגעפאלן!“ „דו האסט געזאגט...“ „דו האסט געזאגט...“ און זיי האבן זיך ווידער איינגעקריגט. און זיי קומען צום רב און ווילן ווייטער גיין. זאגט דער רב: „מען דארף נישט טראכטן וואס איז געווען בעבר. ווער איז שולדיג, די ווייב איז שולדיג, דער מאן איז שולדיג, יענער איז שולדיג — מען דארף גיין ווייטער. מען דארף נישט טראכטן...“