סיפור לי״ט כסלו

00:01 דובר 1 געווען אין רוסלאנד, אין א צייט וואס ס׳איז געווען זייער שווערע יארן. ס׳זענען געווען הונגער־יארן, מ׳האט נישט געהאט וואס צו עסן, און מענטשן זענען, רחמנא ליצלן, נפטר געווארן פשוט ווייל זיי האבן נישט געהאט וואס צו עסן. מלחמה־צייט. ס׳איז געווען א איד וואס איז געווען זייער נישט געזונט, און אויך האט ער נישט געהאט וואס צו עסן. ער איז אט אט אויסגעגאנגען. דער טאג וואס ער איז נפטר געווארן איז געווען י״ט כסלו. אין שול האט מען פארברענגט. דער איד איז פשוט געווען נישט געזונט, אבער אין די לעצטע טעג, די לעצטע פאר שעה פון זיין לעבן, האט ער געבעטן מ׳זאל אים פירן מיטן בעט אין שול, וואו מ׳פארברענגט, חסידים פארברענגען לכבוד י״ט כסלו. ער וויל זיין ביי דעם פארברענגען. האט מען אים גענומען מיטן בעט, מיט דעם קראנקן בעט, און האט אים אריינגעפירט ביי דעם פארברענגען, און ער איז דארט נפטר געווארן. שפעטער, דער איד וואס האט דאס געזען איז ארויס פון רוסלאנד, איז אריינגעקומען אמאל צום רבי׳ן, האט ער אים דערציילט די מעשה. און דער רבי האט אים געזאגט, דאס איז געווען א פרט פון י״ט כסלו. האט דער רבי געזאגט: ביי דעם פארברענגען דעם יאר י״ט כסלו, ווען חסידים פארברענגען, דו זאלסט אנהייבן דעם פארברענגען מיט די מעשה. וואס איז די מעשה? וואס איז דער תוכן פון די מעשה? אז פאר חסידים איז דער פארברענגען פון י״ט כסלו אזא טייערע זאך: א איד, איידער ער ווערט נפטר מן העולם, וואס האט ער אין זינען? זיצן מיט חסידים י״ט כסלו אויף א פארברענגען. י״ט כסלו, א חסידישער פארברענגען בכלל,

01:47 דובר 1 איז דאס דאך דער יום, דער, דער, דער אנהייב פון, פון א חסידישן [לא ברור] אין די שיחות. ס׳איז א פארברענגען וואס אידן זיצן צוזאמען מיט קליינע קינדער צוזאמען, פארברענגען צוזאמען לכבוד דעם טאג פון י״ט כסלו. דאס איז דער השכל פון דעם איד [לא ברור], דער טאג פון י״ט כסלו, און דאס וואס מ׳זיצט אלע צוזאמען באחדות. לחיים, לחיים.

02:12 דובר 2 לחיים, לחיים.