לא, לא הניגון הזה

00:01 ס'איז געווען א משפיע אין תומכי תמימים אין יענע צייט, ר' שמואל לוויטין. זיין משפיע איז געווען דער רשב"ץ. דער רשב"ץ איז געווען איינער פון גדולי החסידים אין דער צייט פון דעם מהר"ש, שפעטער אין דער צייט פון דעם רש"ב, און א משפיע אין ישיבת ליובאוויטש. ער האט געהערט פון דעם רשב"ץ [לא ברור] די מעלה פון א ניגון. האט ער געזאגט א משל, און ער דערציילט א מעשה וואס דער רשב"ץ האט געזאגט: ס'איז אמאל געווען א מלך וואס איז געפארן אין א צווייטע מדינה, א ווייטע מדינה. און ווען ער איז געווען דארטן, האט ער געהערט [לא ברור] קלעזמער, און ער האט געהערט א ניגון וואס איז אים שטארק געפעלן, און ער האט זיך מיט דער זיסקייט פון דעם ניגון פארכאפט. שפעטער, ווען ער איז צוריקגעקומען צו זיך אין מדינה, האט ער געבעטן אז די מנגנים ביי אים, ביי אים אין מדינה, זאלן זינגען דעם ניגון. אבער קיין איינער האט נישט געקענט, זיי האבן עס נישט געשריבן, און פשוט קיין איינער האט נישט געוואוסט דעם ניגון. האט ער געשיקט אסאך געלט אז מ'זאל ברענגען די מנגנים, זיי זאלן קומען צו אים אין שטאט, צו וואו דער מלך איז. און ווען ער האט זיי געבעטן אז זיי זאלן זינגען דעם ניגון, פרעגן זיי: „וועלכן ניגון מיינט ער?“ ער האט פארגעסן. זאגן זיי: „נו, וואס זאלן זיי טון?“ ער ווייסט דאך נישט וועלכן ניגון. זיי זינגען אים א ניגון, א צווייטן ניגון, אפשר [לא ברור]. זאגט ער אז דעם ניגון האט ער דאך פארגעסן. ער האט פארגעסן.

01:36 וועלכן ניגון ער האט דארט געהערט. אבער אזויפיל האט ער געדענקט, אז ס'איז נישט דער ניגון. אזויפיל האט ער נאך געדענקט. פלעגט דער רשב"ץ זאגן, אז ווען די נשמה קומט אריין אין וועלט, האט זי די תענוגים אין אלקות וואס די נשמה האט געהאט פארגעסן. אבער אזויפיל געדענקט זי, אז די תענוגים פון עולם הזה, דאס איז נישט דער ניגון, דאס איז נישט יענער ניגון. דאס געדענקט מען. [לא ברור]