ללמוד מגנב

00:00 אה, מ'דערציילט, רבי זושא מהאניפאלי האט געזאגט מ'דארף לערנען פון א גנב זיבן זאכן, איינע פון די זאכן: „והצנע לכת עם אלקיך“. לכאורה, „והצנע לכת“ איז דאך א פסוק; וואס דארף מען לערנען פון א גנב „והצנע לכת“? איז דער חילוק א פשוט'ער: א מענטש טוט א זאך ווייל דער פסוק זאגט, איז נישט ער טוט — דער פסוק זאגט. דער גנב, ווען ער וויל א זאך, טוט ער נישט ווייל [לא ברור] צו גנב'ענען. „והצנע לכת“ — טאקע ער וויל א זאך, [לא ברור]. ביז אז מען געפינט זיך אין [לא ברור]. [לא ברור] זאגט אין חסידות, שטייט אין חסידות, אז הקפות איז העכער פון אלע ענינים. ס'איז א מנהג; ס'איז נישט קיין דרבנן, ס'איז נישט קיין דאורייתא, ס'איז א מנהג. אבער גוט, ווען א איד קומט אריין אין [לא ברור], נישט ווייל ס'איז הקפות און ער כאפט א חומש אין די הענט און הייבט אן טאנצן — איז עס נאך נישט קיין הקפות. הקפות, שטייט [לא ברור]. דאס איז א מנהג. דאס קומט פון זיך אליין. איז אז ס'קומט פון זיך אליין, [לא ברור], מען גייט אריין אין [לא ברור].