לא חשבנו על אוכל

00:01 דער, אין דעם מכתב, דער בריוו וואס דער רבי רש"ב האט געשריבן לכבוד די חגיגה פון י"ט כסלו, תרס"ב, פאנגט ער אן דעם בריוו: „א חג“. אזוי פאנגט ער אן דעם בריוו: „א חג“. דאס ווארט „חג“ מיינט א יום־טוב. א יום־טוב איז, מיט די פשוט'ע טייטשן — שפעטער זאגט ער פרטים, אבער פריער זאגט ער „א חג“ — „אור וחיות נפשנו ניתן לנו“. אור מיינט אן ענין וואס מען קען עס נישט אפטייטשן מיט ווערטער. חיות איז אלעמאל מיט פנימיות, אבער אור איז מקיף, אור איבעראל. איך קען נאך דערציילן אן ענין וואס איך האב, ווען איך בין נאך געווען א בחור, איז געווען א קליינעס ... ביי מיר איז דאס אפשר, ביי אייך איז דאס לאו דוקא, אבער איך קען נאך דערציילן מיין איבערלעבונג. ס'איז געווען י"ט כסלו, תשכ"ג אדער תשכ"ד, איינע פון די יארן. דער רבי פלעגט דאווענען מעריב — מעריב איז געווען א פערטל צו זיבן, בזמן הרגיל. און בכלל פלעגט דער רבי יעדע נאכט דאווענען מעריב א פערטל צו זיבן. און נאך מעריב, זיבן אזייגער, בערך פינף נאך זיבן, איז דער רבי אריין אין צימער פאר פינף מינוט, און ער איז געגאנגען אהיים. און ער פארבראכט די שעה בערך ביז אכט אזייגער; מער־ווייניקער אכט אזייגער איז דער רבי געווען צוריק. דאס איז געווען דער סדר הרגיל. איז יענעם יאר, י"ט כסלו, איז געווען אזוי. איז נאך מעריב

01:36 האט דער רבי געזונגען „אני אבטח בך“, און דער רבי האט שטארק מעודד געווען מיט דער האנט. און מען האט געטאנצט, מען האט געטאנצט אין דעם ניגון, מען האט געטאנצט, אלע בחורים, אלע לייט. און בשעת דער רבי איז געגאנגען אהיים, איז ער ארויס פון צימער, געגאנגען אהיים, [לא ברור]. האט מען ווייטער געמאכט מיט דעם, און ווייטער געזונגען „אני אבטח בך“. און דערנאך איז געווען א קבוצה, דרייסיג, פערציג בחורים, א גרויסע קבוצה פון בחורים. אנשטאט גיין עסן סעודת ערב, איז געווען אזא גרויסע חיות פון דעם ניגון, ווי דער רבי האט שטארק מעודד געווען. זענען מיר געשטאנען און געטאנצט אזוי בערך א שעה, ביז דער רבי איז געקומען צוריק, אכט אזייגער. איך געדענק, עס איז קיינעם נישט איינגעפאלן גיין. ס'איז געווען אזוי גוט, דאס טאנצן. מיר האבן דאך נישט געגעסן א גאנצן טאג, אבער קיינעם איז נישט איינגעפאלן גיין. [לא ברור] אין א העכערע דרגא. און דער רבי איז געקומען צוריק אכט אזייגער, און דער רבי [לא ברור], און מען האט ווייטער געמאכט אזוי מיט דעם. דאס איז אן אייגענע געשיכטע ביי מיר, וואס איך געדענק ווי ס'איז געווען יעמאלט. נו, לחיים, לחיים.