הוראות הרבי

00:00 אמאל דער רבי, ווען ער איז געקומען צו [לא ברור], דער רמ״ש איז געקומען. און היינט, ווי קומט מען? האט ער דאן געבעטן [לא ברור]. האט דער רמ״ש געזאגט: „קענען מיר נאך א פאר [לא ברור]?“ און ער האט געזאגט: „יא, א פאר [לא ברור] האט דער רמ״ש שוין.“ היינט, ווי געזאגט, דאס איז [לא ברור], גאנץ [לא ברור]. האב איך געזאגט [לא ברור], דער רבי זאגט [לא ברור], איך מוז יעצט פון מיר [לא ברור]. האט ער געבארגט דעם רמ״ש דאס געלט. מיט דעם וועג [לא ברור], וואס איז געשען. און געוואלט נאר דאס [לא ברור]. דער רבי האט ממש [לא ברור]. ווי קומט ער אהיים? [לא ברור] אז איך בין אנגעקומען צוריק. דער רבי האט געשריבן צוריק. ממש אינטערעסאנט, ביי דעם רבי'ן [לא ברור]. דער רבי זאגט דאן: „[לא ברור], דו האסט צוויי [לא ברור]. [לא ברור] וואס מיר דארפן טאן. [לא ברור] איז דאס זעלבע. דאס [לא ברור], דער ענין, [לא ברור]. [לא ברור] איז דאס זעלבע. און אפשר [לא ברור].“

01:37 דאס איז דאס זעלבע. אבער דער רבי שרייבט ממש א בריוו [לא ברור]. ווילסטו עפעס פון מיר דא נעמען? איך מיין, וואס מיר דארפן נאך בעסער נעמען, אבער [לא ברור] ביי חסידים. דער רבי זאגט: „דאס זענען דיינע [לא ברור],“ און אין ענין רוחניות [לא ברור]. דער רבי רעדט [לא ברור] וואס זיי האבן געהאט. [לא ברור] דריי שאלות: די מציאות און נאך אמאל די טענה. אבער איך האב אפשר געכאפט, אדער נישט געכאפט. אבער פון מיין ראי׳ [לא ברור]. עס קומט ארויס פון מיין ראי׳ א נייע מציאות. אלץ מיט די אלטע. ברוך השם, [לא ברור] זיבן מאל, האט דער פריערדיקער רבי געזאגט [לא ברור]. מיין ראי׳, דאס איז פון די אלטע, דאס איז דאן דער אלטער. עס איז נישט קיין [לא ברור]. דער רבי זאגט צען מאל [לא ברור]. איין מאל זאגט דער אלטער [לא ברור]. און דאן [לא ברור]. איין מאל [לא ברור]. דאס איז דער חוש צום אלטן רבי'ן. דער חוש צום אלטן רבי'ן איז אפשר אמאל נישט געווען, אבער דער רבי האט געזאגט [לא ברור], ער וועט [לא ברור] צום אלטן רבי'ן. איך קען נאך אמאל פונעם רבי'ן נעמען. איך קען דאס שוין [לא ברור].

03:05 דער רבי האט געזאגט, [לא ברור]. אן אינטערעסאנטע זאך. דער רבי האט געזאגט [לא ברור], ניין? שבת [לא ברור], דער הסתלקות פונעם אלטן רבי'ן [לא ברור] אלע שבתים און אלץ בכלל. דער רבי האט געזאגט נאך פיל שפעטער, שבת [לא ברור], דער רבי האט גערעדט אז דאס איז א פדיון נפש וואס מען גיט דעם רבי'ן. מען גיט דאך דעם פדיון נפש. מען גיט דעם רבי'ן א פדיון נפש. דער רבי זאגט [לא ברור], דאס איז אלץ [לא ברור]. דאס איז דאך אן ענין, אן ענין רוחני. דאס איז יעצט נישט קיין [לא ברור]. [לא ברור], דער ענין [לא ברור]. און ער מיינט אויך מיט די חסידים [לא ברור]. ווי דער רבי [לא ברור] א בריוו וואס ער שרייבט [לא ברור]. שרייבט דאן דער רבי [לא ברור] די חסידים. שרייבט דער רבי: „און דער ענין שפירט דער [לא ברור].“ א דייטשער [לא ברור] קלוג [לא ברור], אז עס איז א שכל דזמן ואחריו. אזוי איז דער רבי מדגיש [לא ברור]. אין אנדערע ווערטער, עס איז נישט דא זמן הראשונים, זמן אחר. דאך זאגט [לא ברור] אין זמן אחר.

04:33 דער רבי האט דעמאלט גערעדט [לא ברור]. דער רבי האט גערעדט וועגן אן אלטער זאך, און אז ס'איז דא א נייע הוראה. די נייע הוראה, דאס איז א נייע [לא ברור] וואס דער רבי זאגט. [לא ברור]. אז דווקא די נייע הוראה [לא ברור]. [לא ברור] די נייע הוראה [לא ברור]. און דער שיעור [לא ברור]. דער רבי האט גערעדט דאנערשטאג און ערב [לא ברור]. ערב איז דא [לא ברור], וואס איז יום חמישי. תורה, תפילה, צדקה, לימוד התורה [לא ברור]. [לא ברור] צדקה. נייע הוראה. נייע הוראה. חדש, חדש ומחדש. [לא ברור] משה רבינו. [לא ברור] משה רבינו שבדורנו [לא ברור]. קען מען גיין אויף דעם ריכטיגן וועג. אבער [לא ברור]. [לא ברור] דער רבי [לא ברור]. [לא ברור] תורה. [לא ברור]. דא קומט אמאל א קינד [לא ברור]. [לא ברור] וואס דער רבי זאגט. לחיים, לחיים. [לא ברור]. וואס איז [לא ברור]? אז ס'דארף מען זיך שטעלן [לא ברור] דרך המצוה.