אסיפה כללית תשל"ז כפר חב"ד

00:00 דובר 1 אדמו"ר, נאָך די אסיפה, אזוי ווי דער רבי-- דער רבי ז"ל זיין תנגיף, אבל יעדע אסיפה זון מסוגון פריר אדבר טהרה. און ביים יחידות, איינטיגס יאָר, וואס ערב ראש השנה, דער רבי האָט אַרויסגעגעבן ספּעציעלן קונטרס וואס רופט זיך אהבת ישראל. ווי, ווי מיטערציילט די וואס זיינען געווען בטייכן עניינים. דער רבי האָט אָנגעשריבן פון אן א ביזן סוף מיט אלע אותיות און מיט אלם מהר מקמש. ומלה, און, און לעצטנס דער רבי געזאָגט אז אה, אויף דאס אָן אין די בריוו, אז אהבת ישראל דאס איז דער ערשטער מבצע דרוש פון אלע מבצעים. ומלה מלעינע פרקטויים פון אהבת ישראל, פון דעם קונטרס אהבת ישראל. די ערשטע תורה ברענגט דער, דער רבי בשם דעם בעל שם טוב. קודש מרינה בעל שם טוב זאָגט אז אהבת ישראל דאס איז דער ערשטער שער וואס פירט אַריין אין חצרי שמים. דאס איז די תורה פון דעם בעל שם טוב. נאָך דעם איז דא תורה פון דעם מגיד. דער רבי הרב המגיד האָט געזאָגט: "מרגלא בפומיה פון רבנו הבעל שם טוב: אהבת ישראל איז אהבה עמוקה. בנים אתם לה' אלוקיכם. אז מען, אז מען האָט ליב דעם פאָטער, האָט מען ליב די קינדער". דאס איז די תורה פון דעם מגיד. נאָך דעם איז דא תורה פון דעם אלטן רבי. רבינו הזקן סיפר לבני אדמו"רים צוי. דער זיידע, הבעל שם טוב, זאָגט אז מען דארף האָבן מסירות נפש אויף אהבת ישראל, אפילו צו אידן וועלכע מען האָט קיין מאָל ניט געזען. און דער רבי ברענגט דא אין די הערה וואס, אה, דער רבי ר' אלימלך האָט געזאָגט און דערציילט אין נאָמען פון דעם הרב המגיד. אז דער,

01:39 דובר 1 דער מגיד האָט אַמאָל געזאָגט: "הערסט, מלך, וואס מען זאָגט אין מתיבתא דרקיע, אז אהבת ישראל איז ליב האָבן אַ רשע גמור ווי אַ צדיק גמור". נאָך דעם איז דא א תורה פון-- נאָך א תורה פון דעם אלטן רבי, וואס דאס איז אַ ביאור אויף די פריערדיקע תורה, און געזאָגט אזוי: "דאס איז דא א קורצע תורה פון כבוד קדושת רבינו הזקן פון די ערשטע יאָרן פון זיינע נשיאות, וועלכע האָט געזאָגט בשם רבי דעם זריז שמעג"ד בשם מרינה בעל שם טוב. אהבת ישראל מיינט ליב האָבן אַן אידן אָן קיין שום חילוק, צי אַ למדן, צי אַ פשוטער איד. און דער רייפנו אהבה אין אהבת ישראל דארף זיין אַ ברידערלעך. וואס די גלות אהבה, מיט וואס ווייזט זיך אַרויס די אהבה אין א שויקע? אָדער אזוי אין א קוש, אָדער אזוי ווי אַ באַהאַלטענע איז. אז מען איז שמחה בע ומי יגר די מענטלע פון א ספר תורה. אָדער אזוי דארף זיין די אהבה צו א איד. און מקובל בידינו בשם מרינה הבעל שם טוב, ווי אַז מען הערט נישט קיין גוטע זאַך אויף אַ אידן, אפילו מען קען אים נישט, דארף מען האָבן אַ גרויסן צער. פאַר וואס? כי-כי איך האָט מען ובבד לטוב. איינע פון די זייטן דאָך איז נישט גוט. איי, דאס איז אמת וואס מען דערציילט אויף יענעם, איז דאָך נישט גוט. און ניין, דאס איז נישט אמת, קומט דאָך אויס אַז דער וואס דערציילט, דערציילט נישט קיין גוטע זאַך. איז דאָך במילא, מען הערט נישט קיין גוטע זאַך אויף א אידן, דארף מען זכר מל האָבן צער. מי מונע פשוט. איז די זאַך

03:07 דובר 1 גוטע זאַך? איז די זאַך אמת וואס מען דערציילט, די נישט קיין גוטע זאַך איז אמת? קומט דאָך אויס אַז יענער האָט געטאָן אַ נישט קיין גוטע זאַך. תאמר לי דאס איז אמת, קומט דאָך אויס, או תאמר לי דאס נישט קיין אמת, קומט דאָך אויס אַז דער וואס דערציילט, דערציילט לשון הרע. דא דאָך ווייטיק האָט א נישט קיין גוטע זאַך. אמאל'ה, ווי מען זאָל נישט הערן נישט קיין גוטע זאַך אויף א אידן, דארף מען האָבן פון דעם גרויס צער. און דאס איז א פונקט קודש פון די מבצע אהבת ישראל, וואס דער רבי קאָכט דאָך אין דעם און ער זאָגט, אז דאס איז דער ענין פון אלע מבצעים. און נאָך דער דאמל מיר ענין די אסיפה. מה? מה שאת שואפת, מה?

04:26 דובר 2 תראו ש--

04:27 דובר 1 תראו שבעזרת השם זה כזה דשתי. ממ?

04:40 דובר 2 אז איך האָב געהערט יעצט קטעים פון קונטרס אהבת ישראל. וואס-- קונטרס אהבת ישראל דאס איז אַרויסגעגעבן געוואָרן צו אונזער תקופה, דעם יאָר תשל"ז. און דעם מכתב כללי פון זיין תשרי, איז דער רבי מדגיש דעם ענין פון אהבת ישראל, איז לכאורה דער עיקר אהבת ישראל דאס נוגע צו יעדן. און אז אויב, אה, חב"ד, דאס איז דער עיקר דא וועלט, איז דא נוגע חב"ד מסתום כבאה לגבי דעם ענין פון אהבת ישראל, פון כלל עם ישראל. און כפר חב"ד, וואס משום יפוצו מעיינותיך חוצה, איז מסתום דא נוגע פון אהבת ישראל אין כפר חב"ד איז זייער שטאַרק נוגע. איז איך בין געבעטן געוואָרן זיין די יושב ראש און פירן די אסיפה, איז מסתום איך האָף אז די אסיפה וועט זיך פירן דורך על מי מנוחות, און אדרבה מען הערן די רייד וואס זיי זאָגן דאָ, און אלץ על דרך פון אהבת ישראל, איינער זאָל לערנען דעם אנדערן. און ניט אַריינגיין בטעות דברי חבריו, ווייל דאס איז פונקט היפך הכוונה. אה, וואס איז די צורה? וואלט איז צוריק. אה, נאָר דאס פון געהערט אין וואַטערע פון הרב אשכנזי ווי ער רמז פון דהמור דהאסרי, אויף וואָס רעדט וועט נוגע צום די אסיפה וועט זיך צונויפזאַמלען. דאָס, די מייסטער זייט. דער איינער פרעגט א שאלה, וואס רופני, וואס מאַכט די אסיפה, השפעה מוז מען זאָגן בפירוש וועגן די זאַכן. וויל איך מען זאָגן די נקודה וואס איז דאָ אַרויסגערופן. וואס דער רוחניות און המשך, רופט פון וואס סידים, די שווערסטע אָפּטיילונג פון וואס דער רוחניות, וואס דער גשמיות, איז שווערסטע אָפּטיילונג. אגם, דא פעלט נאָך א ביסל דער קשר, אבער

06:34 דובר 2 דא פון דא, אבער אויפטיילן בפירוש, ני פרעגט אייך דאס ניט. איך וויל איך מען אומר קיין זאך וואס איז דארט אויסגערופן בפירוש, דעם וואס דער ועד הרוחני וועט אריינלייגן זאכן דער זאך, ווייל מתוך וואס איז דורכגעגאנגען, האט געהאנגען, האט מען מירי בערגן, האט מען דעם צעטל ניט געזען. האט זיך אויפגעהאנגען א צעטל מיט אז דער דארוס פון דעם גאנצן קעגן דעם ועד, דער רעדונג, דעם האט געשטאנען אז א צעטל. ס'ווא שרייב מען אז א צעטל? דרילן אליין איז דאך אויפגערופן געווארן. וואס שרייב מען אז א צעטל? דאס א צעטל, פשוט שרייבן מיר חוץ. דאס הייסט א צעטל, דאס שטייט מחלל שם זיין פון חב"ד, דעם רבי'ן זאל געזונט זיין, מיט א צעטל. און די זאך תורמת דאס ניט אלעזן און ס'וועט זיך ניט אלעזן. ווייל סוף כל סוף, אזעלכע זאכן מוז זיך אונטערהאקן אין שורש. מע קען נישט זיך ניט מחלל זיין דעם שם. ווי שאד דער רבי מאנט נאך קלאר, אז אונזערע אלע עניינים דארף זיך האלטן דא אין זיך. מע בייסט זיך אליין די האנט. אבער די, אבער זאל ארויסגיין נאך חוץ, איז דער צעטל וואס אויפגעהאנגען געווארן פון וואנט, פרייטאג, דאס מתוך, און נאך דעם גייען מיר ארום מיט מורות און מע דאס געלערנט. און דאס האט אויסגערופן וואס דער ועד הרוחני מוז זיך אריינמישן אין די עניינים און מוז די זאך מאכן לטוב, אז דער אידל זאל דערהערן, אז דער כפר חב"ד איז שייך צום רבי'ן און מסתלין בעלי בתים דא, דער בעל הבית איז דער רבי און מיט אים ניט מחלל זיין דעם נאמען דעם רבי'ן און מיט אים מחלל זיין

08:01 דובר 2 כפר חב"ד. איז די צעטלעך, אזעלכע זאכן וואס דער רבי שרייבט בפירוש, אז גאנצן מער צעטל וועגן סמינר און די זאכן שרייבט ער דא אונז צוושערע, אז חס ושלום, אז אלע רויגן אין די מוסדות, אין אלע עניינים פון כפר חב"ד, דארף דאס נישט זיין. און מיט דאנערשטאג צו זיין אין היינט געזעט אז איך ווייער איך אלוואר די שם שטייט אפשר דעם רבי'ס שטות זיך צו וויסן, אלוואר צו רומען, גאנץ רחמים מאכט ער פאר גאנצע פלפולים מיט לומדיש, אבער אין קורצן שארף, אז ער וואס שיכמאל געווען, ער געוואונען אטומים, אז דאס רבי שטייגט נישט אלוואר דארף געגאנגען דא ווייען אויף רומען, אלוואר, אז ער דאך געוויסן צו אימיר, איז אמאל וויסן דער פשט, אז רבי זאל דאך וויסן, אז צו חב"ד, אפילו ליטנים חב"ד, דארף מע זיך צוהערן יעדער ווארט און יעדער רצון צום רבי'ן זאל געזונט זיין. אמאל דאס איז דעם ווייזן ווייער איך אלוואר השם, ווייס איך איבערטראגן מיט אלע יאנע און זיין דא רענט מיט אנדערע ריין לגמרי. די גדולה וועט מען נישט ווילן וויסן ווייל פון אנדערע איז געווען קיינער, קיינער קומט ווייך דורך צו מאכן א שבט מיט דיזן, דער רוגז און דער שבט, דער רוגז און דער צעטל וואס דארף נישט זיין אין חב"ד.

09:09 דובר 8 שקער, דה מארד אסטרי. א דוי פארן אידן וואס זענען געווען ביים רבי'ן במשך תשרי. און ביז דעם נוזו, ווען זיי איבערגעבן א דרישת שלום אין בית חיינו, און אייך האט אינענע יאנע וואס נעגע אין יאנע די אינע וואס נעגע עטס, אין וואס ער רצט עטס. ר' שמחה ראדצקי[?] וואס ער איז זיכער געווען צו זיין תשרי ביים רבי'ן, וועט ער זאגן א פאר ווערטער מיט בית חיינו.

09:37 דובר 2 וואס רצט? וואס איז איבערגעגאנגען זיכער? צו ווין געווען איז פון דעם, פון די וואס רצט דא, די זייט. מיין גי, וואס פון צכעסטער זענען געווען דא, זענען געווען גאנצע רעדן וועגן דעם, וואס זענען געווען עטלעכע חברי ועד זענען געווען ביים, ביים חדקובן[?]. אמת, מיר געבט נישט זולך הראנגען איבערהערן וואס חדקובע[?] האט געזאגט. נישט הראנגען, האט ער געזאגט, אז זיינע גרוסן זענען, אבער טיסטער איבער, איבער, איבער, איבערקלייבן די ווארט. דאס האט מען געזאגט. זיינע שטוס נערע, און איבער האט מען געזאגט. אבל טיבע קליינסטערעם ווארט. און איבער האט ער קיין ניט כבגעבן.

10:23 דובר 8 ערעסט?

10:23 דובר 2 אז דו וועסט קומען חדר קובן[?], נו, דו ווייסט וואס איז דא טייפ קליינע שטוס נערע?

10:27 דובר 8 אז איך בין מקווה, מיט משה רבנו האט געזאגט כבד פה וכבד לשון. נרים לך מצווה חרם עליי, וואס איך האב היינט נישט פארשטאנען. רבי'ס רייד פון יום כ' כה פלוס, צים געווען. כה פלוס בין איך געווען ביים צוויי מאל צו צוואנציק מינוטן. און האט מיר געפרעגט, האט געזאגט, גיט וואס פון געיל רבין. זינט געווען מיין יונג-- זינט געווען יערע. האט מיר געפרעגט וואס שרצך אין כפר חב"ד וועגן שבת'ס. האב איך אים געענטפערט ווי דרעמסיש, אין גלייך קליינע צן הייף, און מ'זינגט דא עשירי שינינג, מ'נעמט אביסל משקה, אד-אד אסוזיו, אד-- און נאך דעם דא איז לערוף מיט מין שיחות פון, פון פרשת שבוע, ווי דרעמסיש, ווי, ווי זיך, ווי איך געזאגט מי שבו. און דער רבי, ער ליגט אינעם שין, ווי דער רבי געזעסן אינמיטן און דא, און דער רבי געזעסן דא. הייבט ער, הייבט ער אויף מיר אויף די האנט, אויף מיר, און זאגט: "ניי, מיר דארף קומען אויף א מאל מלכות", מיט דעם לשון. זאג איך צום רבי'ן: "אדמ"ל מלכות? דארף קומען א משפיע. ער קען קומען אדמ"ל מלכות. אלע קען קומען אדמ"ל מלכות. איך ריר מיך א אלטער חכם, קען זיכער ניט קיין ימנו. א מין א דריטע משיח." זאגט דער רבי: "נו, איך קען נאר האבן א משפיע", מיט דעם לשון. שש, מייזער, און נעמט ער, נעמט ער אויף מיר. אויסקומען א משפיע, ניט קיין מאל צום האבן. איך האב ניט איבערגעפרעגט וואס מיינט הרבי. אם קום להרלנד עשרים, סוגים של מה שמתנה הרבה. אז אני אשאל את הרבי. אני חושב ששאלת הרבי מה שש הרבה מאד שפיה, זה נגד עם

12:25 דובר 8 גאנץ הכפר. אז היא פשינגלה, זה כפר חב"ד. שום צבע וייש הברוכה דרבה היא שרימה כפר חב"ד. וזה המרכז של גאנץ ישראל, דרבה שייש. שנגע הרבה מער, יעדער מער. אז אני חושב שנוכל אם יקום שירד, סוג ישים רבה מזה. אז אני בהנכום גידרשנס. אבל אפשר אפילו נתקוקים, תמי גרויש. נוח, נוח גוטע זאכן. אז העלצה חלף נחה זה. אפקוק נוח גוטע זאכן. ידע נוח ריבה, מזה שיישנה הרבה, וזה שייש גדרוג, שיישנה. תראה, חזון ברבין, עם נטקי ליגנר. דרבה גיששן, זה דבר. ושכה כרגע, זה עם דעים. שטושים, שטושים, שטושים. נוח עם גרויש, עם פריחתן. שיישנה, סנקים, זה. מדע זה נוישו, נוישו וורצון עם גרויש, עם פריחתן. וזה שזה תמיד, תמיד, תמיד, תמיד. אבל זה קטע וורט, מושג, זה קטע טרם. אדון מרי, זה גישוגט. אדון ראש הגומון, הצדיק הגומון, זה אל צייש. זה חלץייש, זה מרי. אז הם גילרם, זה מסניבק המאור חבריה. הם גילרם פוש מן דרבה. דרבה גמעינתה תמידי, מריצ'ן, סוג זה, מך זה בתשובה זיין. נת, אז חבריה מזה ראש הגומון, ליבוב מער. נת, נת, זה. אם גפונה פוך חבריה, זה נת עם דבסטה תמידים. אם וק, עם פונקט, זה חונטרופן ינו, ודפתה קום מה תשובה, וזה לא תנרה ריחה, שנכסיבה, עם זה מך זה בתשובה גווון. וזה שדרבה גמעינת. דרבה, ווילם, זה זיין, אלעמי גרוי סויש אופלער. יעדער דארט אונטער אים זאל שריין, זאל אחיע לאשעמען אפ חב"ד מול חזון אש קיין זייטיקע מענטשן. און גיט א קוק אויף די יונג וואס פירץ חב"ד השנה, איך ווינט נה פאסט מיין הארץ. איז ברייט דער הארץ און קומט זיך איינער מומנט, קוקט זיך איין,

14:32 דובר 8 דאס איז חב"ד. גאנץ יאר, איך ווייס נישט וואס, וואס פינט א שרין הולע זאג הולע וויסן. יעדער וואט געשריען איז. און ווי סוי שרייף נישט געשריען איז, וואס רעדן מיר וועגן דעם? הערט'ס כיין? ששש, וואט? דאס קען דא רעדן אדער רעדן, מיר צומאלט זאל שריין מיכאבאת. דאס איז א טעניגטע זאכן. אים אראים קומט צום רבי'ן, ווען מיר געווען די, אס מינטן האלט, האלב מאט שפיר, נו, עס מינט מיט מיר, דארף מע זאגן. עס איז אן געוויסער מאמענט. אים אראים צום רבי'ן, בין איך אראנגעגאנגן מיטוואך, פונקט כא פה דארף האנגן, וואט מיטוואך אים אראים צום רבי'ן. אים אראים צום רבי'ן, פרעגט דער רבי דעם, "נו, איז מאט שפיר געווען מיט דעם לשון?" איך שירען דאס א מענטש. זאגט דער, "איר וויסט, איך האב מיט אים דא לערנען, איך האב מאכט א דא קל עלים זאל לערנען אין דארטנימע." זאג איך, "איך בין מער געזעסן, מער געזעסן." זאגט דער רבי צו מיר מיט דעם לשון, "געזעסן, געזעסן איז דאך מאט שפיר זיין. און דאך לשון, דאס האב איך מאט שפיר זיין, אבער דאך בעט דעם רבי'ן שאס מענטש, מאט שפיר זיין." האב איך געפרעגט דעם רבי'ן, "היי, הייסבערג, איך בין אים געזאגט, חפלות, אזו נו, א האלב מאט שפיר, וואס מיינט א האלב מאט שפיר?" איך האב געפרעגט. און דער רבי האט מיך געענטפערט. ניט וויך האט מעיסטערם געפרעגט, און טאפ האט מע נעמען וואט מע געענטפערט, נעך האב איך געראגט. א האלב מאט שפיר איז, אז ºפרן על המשפיע ליגסטע אפו כמה וכמה, חךךך, כן, אני לא יודע אם אתם נושך, והרב אתנו כתוב. אתם נושך.

16:24 דובר 8 אבל משפיע כמה וכמה תפקידים. אני שרייבט אין ספוין וכלא לו שם, שום רבא שיתיו, חי ושלו. זה אתם רבותי שלושם. לי פונים, היא גנו הבעל משפיע. ראשית, על המשפיע ובעל הבעל משפיע, דארף מאכן להם בא שפרייער, אבל מדארף טונטער משפיע זיין. משפיע איז שם משפיע על ידם, על סירליס איז וואס. און דער לומד להם איז דא זיין. אמ רצך מי יצן וגן מלמד על תפש, שכר מרביס פון פרשת השבוע איז דער גוט, אז של לימוד. ניט על אפשטענדס, נאך דער נעם. לומס על מי פון פרשת השבוע מאכט בעל מקמש, רבי כמו דיר מקמש, אבל הם הרוב זה על אפשטיין, אז מענט. ניט על אפשט. ניט דו של אייז וואס, זה של לימוד. לומס על שוך מי יצה, על המיתה של יצה. און די מלבוכן מצוה משעתן גוויין, אז נה, אז נה חב"דניק, אז נו לא גוויין. קום צום מצוה, אז נו חב"דניק, אז אין גלעורט, אין גווע, אבל זה שוך. דו בלום, דמאים בעשר קארטיק. ניט דו של חב"ד. חב"ד מאנט מימיש, עם גסן דר ביי מערך אזו מיד אזון. בעל רייב מיט רשתו ונו גווע איינך חס, תופריד איינך חס. בושם מיט גווען די ישיבה אין קרימיצ'וק. און דער פונם על שתו וגן ממש מסירות נפש ממש. און די בוחן לעין צו ניבה קומען. פארע קופס, תופריד איינך חס, איז גווע. און שלום על ת'זווית פון דעם רבי'ן, אז איך מיסטאפק מיט די וויידע, אבל דרך מקיף, וזה דער ראשון, משילום אין. און דער רבי דא געזעסן, און דער רבי דא דער הרץ, זאגט דער, נרוורט נטוב תרנגלי, בדם ראשון, ונטיל יד עם מביאצי, יצייר

18:20 דובר 8 גברבי שפונם. ונשלנו גורם פונם, נידושי חב"ד. חב"ד הבזן איבו מכתב וחב"ד מנת, תונדם. וכי ודבר ילתרה. ד-ד-לב ממי שניה רוחם בר ברשכל, או מה שהו ברשכלם. הגדנר ניווד ונחסר, ירוחם בר ברשכל. ירוחם בר ברשכל, הרץ, דער רבי נומרדן. והגזום, על הרץ צא גנגן. והגנו מנו ונה נימי טרם יפקום, ונטרו דעין פלם, אף מרבוף מרבין. אף עד יפילה שילה מר גזוק, ש-ש-ירוחמן, שוויי, לום. דער רבי נומרדן, ודרט, הכר, הכרנס. אז דער רבי ובישת, הרץ חיים, וזוכתר לי. בדי כלאו על פי תורה, פאן אזמא, פאן אזמא פושיםכה. נוך דוכידס, את ניט מבהל גה. פאן סים חסרה כבה צהובס, מנג'ם בחוש, אז, אז הראשון עם כיפר, דמון-- ד-ד למסוניץ. וראש-- ובה צהובס, פאן סים חסרה כבה צהובס. השם זה אזמאו ונגילה למילה, רוף צחוש מנג'ם בחוש, אז פאן אזכה, שום סים חסרה, ונגבה עם ביטר טרם. טען דו פילצה, דעים בית, בית עם הממש, ויהם זה אזמאו ונגילה, וזה רוד ירוף. אם מילה ולך אזום, הרי בבוא דרב, ואל עצים רבו דמו, אף הכידס. אף דער רבי דרש, זה שך הפריטה, צהוטה משפיגה. יפשטו שנגבה. זוגיר ציין, יטמני לי גהשן דו משפילה, חישן תומם משפיל. דער רבי

21:38 דובר 9 מיר דאנקען נאך דעם משפיע ר' זושא טייגר[?] אויף די ג-ג-געשמאקע רייד וואס ער האט געזאגט. ה-האלבן משפיע. היי, צום סוף איז ער א גאנצער משפיע. האלבן משפיע. דריי פערטל. מיר, מיר בעטן ר' דוד קסלמן, וואס ער איז געווען ביים רבי'ן, צו זאגן א פאר ווערטער. ר' דוד קסלמן.

22:31 דובר 10 איך האב געהערט אמאל א מעשה פונעם רבי'ן רש"ב. א פאר פאלגן חסידים גט, און די פרוי איז געווען פון א משפחה מיוחסת פון חב"ד. זי איז געווען א געלערנטע, זי איז געווען א גרונטנע מיט אלע מעלות. און דער חתן איז אפעם געווען נישט אזוי גרונט, און ער איז געווען נישט די אשכנז אזוי ווי זי האט געוואלט. זי האט געבעטן איר טאטן אפעם צום רבי'ן רש"ב בעטן, פרעגן, אפשר קען זי בעטן ביי אים גט. און דער רבי רש"ב האט געענטפערט: "דאס איז איר מאן און זי זאל ניט טראכטן פון דעם." זי קומט צוריק. הייל קומט צוריק און ווייטער, זי גייט ניט אזוי גוט. זי האט געבעטן איר טאטן נאך אמאל. און דער טאטע האט נאך אמאל געבעטן, און ער האט געענטפערט ווייטער זעלבע רייד. זי קומט א דריט מאל. דער טאטע געבן זעלבן ענטפער. איז געווארן כעס און געזאגט אפשר א ווארט: "ער איז ניט מיין גענעראל, ער איז מיר ניט גארניט מיין גובערנאטאר. אזוי, איך קען מער ניט." מ'האט זיך אפגעגט. זי האט חתונה געהאט פאר א צווייטן. דער צווייטער איז געווען א פיינער מענטש, א איידעלער מענטש. זיין די אשכנז איז געווען זייער גוט, אבער זי קיין קינדער נישט געווען. דער מאן איז געפארן, איז געווען איך א חב"דניק, איז צוגעגאנגען צום רבי'ן רש"ב און האט געבעטן אויף קינדער. און דער רבי רש"ב האט געענטפערט: "איך בין ניט איר גענעראל, איר גובערנאטאר." דער מאן האט נאר פון גאר נישט פארשטאנען וואס דער רבי זאגט. ער איז געקומען צו דער חותן, האט ער דערציילט וואס ער זאגט, האט זיך שטארק פארוואונדערט. זי האט פארשטאנען אז זי איז שולדיג אין

24:39 דובר 10 דעם גאנצן געשעפט. מיר דארפן וויסן, אז דער רבי זאגט א זאך, אפילו דער שידוך איז, ניט אלע קענען קוקן די זעלבע השקפות, אויפן וואד, אויפן נאך אזעלכע זאכן, אבער מיר דארפן וויסן אז דער רבי זעט אנדערע זאכן, וואס מיר זען דאס ניט. במילא, דאס איז ניט די זאך, דאס פארשטייט יעדער איינער. מיטן סתם בעל הערן דא דעם שידור, דאס איז די, דעם טייפ פון חת כהנס[?] רייד, וועט ער פארשטיין זיכער, ער זאגט אפן אין רייד, אז מיר דארף ניט, און יעדער איינער וועט פארשטיין אז עס ניט זיינער איז מיט דעם רבי'נס רייד. נאר ניט דורך דעם איך קום צו ריידן, איך שטעל זיך פאר, אז יעדער איינער פארשטייט דאס, נאר די גאנצע זאך, דער רבי מיינט אז מיר דארפן טון א זאך בשמחה. אז מיר ווייסן, אז דער רבי וויל אזוי, איז דאס א סימן ס'איז מאל טובה. איך בין געווען ביי איין גרויסן מאן אין אמעריקע, עס זעלבסט מיט דעם גרויסן מאן, א פאר צווייטן מיט נאמען מיט אזעלבט, אז ער האט געהאט ביי אים ביים קינד, דער קינד האט געווען עפעס פינף, זעקס יאר און דער טאבור האט געבלוטעט. נאר ווייסט אונטער א רבי, איז פרעגן ביי דאקטוירים, איז געגאנגען צום פראפעסאר. פראפעסאר גייט מען א טייער זיין. איז געגאנגען צום נאך א פראפעסאר, דער רבי גייט, וואס איז נאר טייער זיין. מיר זיינען געווען ביי זעקס פראפעסארן. און מיר שנויגעט און אלע אחרונים, גייט מען תיכף געזאגט צום רבי'ן: "רבי, דער זעקס פראפעסאר האט מען א טייער זיין." זאגט דער רבי: "גיי צום, צום נאך א דאקטער." און זענען צום דאקטער, אז ער פארשטייט דאקטער, האט ניט

26:15 דובר 10 געזאגט ספעציאליסט. מ'איז געגאנגען צום פשוטן דאקטער. דער ער גייט מיין א טייער זאך. ווען מ'קומט צום רבי'ן, זאגט ער: "געפינט עפעס נאך א דאקטער." מ'איז אוועקגעגאנגען צו נאך א דאקטער, און דער רבי, און דער דאקטער האט געזאגט: "דאס?" האט ער א ברען געטאן און עס איז דורכגעגאנגען. ניט אלע מאל הייסט מ'גיין צום גרעסטן פראפעסאר. אמאל דער פשוט דאכט זיך אז עס איז מיין טובה מיט מאכן ניתוח, זי זיין גוט. און דער רבי האט געזען אז אן דעם ניתוח ער געווען בעסער. מיר דארפן מקבל זיין בשמחה מיט דער וויסן אז דאס וואס דער רבי זאגט, איז דאס איז די טובה פון עמך פער. אירע טערן ווערט ארויסגעראט. וועמעס דאך נאר פרען זאך, וואס אירע טערן, אבער ווי איך האב געוואוסט מיט ארויסצוקומען מוטנע זיינע רייד. אפילו אז מ'וואלט זען, אז מ'וואלט אויסקלייבן א בעסערן. ס'פרען דריי קענען אויספארן, מ'קען אויספארן א ערגערן און א מיטלן, גלייך ווער און א בעסערן. אפילו מ'אויסקלייבן א בעסערן וואס זאל זיין הונדערט פראצענט בעסער, וועט מ'תיכף עלעמאך דערזען אז זי זאגט. איך מיין די רייד, דאס איז ניט זיינע רייד פון וואנעט ווייסט אז זי זאגט, ער דאך נישט קיין נביא. קענט איך אז ער האט געהאט א הוראה. און דער זאך דארף מ'וויסן אז מ'גייט מאכן א ניתוח. דאס דאך געזאגט אויף איין רייד, אהה, מיט חד קאב. אז מ'גייט וועגן א שידוך, מ'גייט קויפן א דירה, פרעגן ביי דעם רבי'ן. נאר ניט אלע מאל. און ניט יעדער האט ביי זיך די ברייטקייט אויף יעדער זאך פרעגן, אבער לויט זויה, וואלט מען יעדער זאך פרעגן,

27:50 דובר 10 איז גליקלעך דער מענטש אַז ער האָט אַ תשובה ברורה פון דעם רבי'ן. דאָס הייסט אַ ניתוח. און ווי באַלד אַז דער רבי האָט ניט געהייסן מאַכן דעם ניתוח, דאַרף מען אַוועקגיין מיט אַ שמחה, מיט טוב לבב און מיט דער וויסן אַז דאָס איז די טובה. און ס'איז געווען נאָך אַ גוש אפס, וואָס איך האָב יאָ פארשטיין ניט וואָס דאָס דאַרף שאר אין אנדערן פארשטיין. און בפרט יעצט, אין דעם זמן. וואָס בפרט יעצט אין דעם זמן? ווייסט, וואָס איז אַנדערש פאַר צוויי יאָר? וואָס איז אַנדערש ווי פאַר פיר יאָר? איך האָב דאָס עטליכע מאָל איבערגעזאָגט. אַ סימן אַז ניט יעצט איז די צייט, און אונדזער אַרבעט איז אַז מיר דאַרפן נאָך מקבל זיין מיט שמחה. ס'פרעגט אין אהבת ישראל, אין דרך מצוותיך, ברענגט דער רבי צוויי נקודות פאַר וואָס דאַרף מען ליב האָבן אידן. איינס איז אַ הסבר פשוט אַז אַלע אידן זענען איין מענטש און יעדער איד איז אַן אבר. איז במילא דאָס ליב האָבן יענעם, דאָס האָסטו ליב זיך. אַז ס'איז גאָר ניט יענעם. דאָס איז דער טייטש אַז דאָס איז די טבע. און דער רבי פירט אויס נאָך אַ נקודה. אויב אַלע אידן נעמען זיך ליב, איז במילא איז ער דיך אויך ניט נפרד, ווייל דער אויבערשטער קוקט אויף אונז. אַז מיר זיינען איין זאַך מיט אים, וועט ער ניט קוקן אויף אונדזער חסרונות און ער וועט אונז מבטל זיין. דאָס איז די זעלבע זאַך דורך אַזוי. קודם כל דאַרף מען וויסן אַז דאָס איז אונדזער טבע, אַז דער רבי זאָגט. ווי אַז מיר זיינען אַמאָל בורא און מיר טראַכטן אַזאַ מחשבה, אפשר אין

29:20 דובר 10 גשמיות איז דאָס ניט אַזאַ טבע, נאָר צו ליב האָבן רבי'ן, ברוחניות, די עניינים, אַז דאָס איז טבע. איז גיי איך ניט מיט אין גאַנץ די שמחה, ניט אין גאַנצן, פוכט איך ווערן. דאַרף מען אָבער וויסן אַז אויב מען איז באַמטער צו ליב האָבן דעם רבי'ן, איז דאָס זיכער, הוט דער רבי ... ניט בלייבן קיין, קיין בעל חוב. פונקט ווי איך טו יענעם אַ טובה, איז אַ חסד דעם וואָס איך טו, זיכער טובה. איך פאַרגין אים, איך האָב גוט אונטערן בעשן, ס'קיין די טובה וועט דער אויבערשטער אויפטון. דאָס איז די זעלבע זאַך אויך. ערשטנס דאַרף וויסן אַז דאָס איז ניט טעות, איך האָב ניט ... דורכגענומען אַ ניט טעות, און דער רבי זאָגט ס'איז גוט, זיכער אַ טובה. נאָר אפילו מען וועט טראַכטן, עס קען אַזוי ניט אַזוי. אין גשמיות וועט ... זיין בעסער ... צו ליב ברוחניות די עניינים וואָס דער רבי האָט. איז זיך מוז ליידן? דאַרף מען וויסן, אויב מיר זיינען באַמטער צו ליב האָבן רבי'ן, ... און אפילו נאָר די, וועט זיכער דער רבי איז ביים קב"ה און איז ... אַז איז זיין אחד בגשמיות וברוחניות גם יחד. און די גאַנצע שיחות וואָס דער רבי האָט גערעדט, שמחת תורה, שמיני עצרת, סוכות, איז געווען די ענין פון מקבל זיין בשמחה. ער האָט גערעדט אויך די גאַנצע, גאַנצע וואָס פאַר די קליינע קינדער וואָס ער האָט גערעדט סוכות, די רבי ... גערעדט ... בשמחה. ... און דערנאָך מיט דאָס איז מקבל זיין בשמחה. און תיכף היצר הרע שטעלט זיך.

30:50 דובר 10 דאַרף יעדער וויסן אַז ער האָט כח מיט מקבל זיין זיך. דאָס איז געווען די דריי שיחות וואָס דער רבי האָט גערעדט פאַר די קליינע קינדער סוכות. דער ערשטער איז ... אַז מען דאַרף וויסן ... צווייטנס, די ... דאַרף זיין צופרידן. און די דריטע שיחה געווען אפילו אויב ער איז, איז שטעלט זיך אויף אַ כנגד, דאַרף ער וויסן ער האָט כח מיט מקבל זיין. שמחת תורה האָט דער רבי גערעדט דריי שיחות, וואָס די דריי שיחות איז געווען די יסוד. איז זיך ... גערעדט אויף די דריי שיחות געווען סוכות. נאָר דאָס וואָס מען רעדט פאַר קינדער קען מען רעדן אויך פאַר גרויסע. ... ווייטער גערעדט ... ער האָט גערעדט דריי מדריגות אין די דריי יום טובים, און דערנאָך האָט ער גערעדט די עבודה בשמחה ווי עס דאַרף זיין. און דערנאָך האָט ער גערעדט אפילו אַז איז דאָ היצר הרע קען זיך מקבל זיין. און דאָס פאַרגערעדט ... תיקון די שווערע ... עניינים. אָבער די גאַנצע עבודה געווען אַז מען זאָל טון יעדער זאַך בשמחה. אַז מען טוט אַ זאַך בשמחה איז פורץ כל הגדרים און מען מצליח. דער אויבערשטער זאָל העלפן, אַז ניט נאָר מען זאָל אויספירן דעם רבי'נס כוונה בפועל, נאָר מען זאָל עס אויספירן בשמחה ובטוב לבב. דעמאָלט וועט דער אויבערשטער ... כפליים לטובה ... ווייל ווי דער רבי זאָגט ... ביי דעם רבי'ן איז טייער כפר חב"ד במיוחד. בשעת מען האָט מקבל געווען די מסר, און דער רבי זאָגט: ובפרט כפר חב"ד, נחלת הר חב"ד, צפת עיר הקודש, ירושלים ... זאָל זיין ...

32:24 דובר 10 ... צוגרייטן לקבלת פני משיח צדקנו. איז אויב דער רבי זאָגט מפורש, בפרט כפר חב"ד די ערשטע, אַז ס'איז אַ סיבה ... און ס'איז ... זיכער וועט זיין גוט, און מוז זיך טאַקע גרייטן זיך לקבלת פני משיח צדקנו. וואָס?

32:45 דובר 11 טייפ איז דאָ.

32:47 דובר 10 דאַרף מען זאָגן? ... זאָגן. אָדער פשוט ... וואָס? אַז איך וויל פרעגן די דעת הרב, ווי ... עס קען נאָר אַריינגיין און פרעגן. איר זענט אינטערעסירט וויסן וועגן דעם. ... פרעגן.

34:18 דובר 11 טוב, ווי בעטן בעלעם זך זעצן, וודרעכט איז קענען זול ממשיך זיין. אה, אב מ'וויל מסכם זיין. אה, די רייד וואס איז גערעדט ביז יעצט איז פשוט וואס איז זאך. מ'אלע ווייסן אז ביים רבי'ן איז אז אה, בדרך כלל, ווען מ'זאך פון דארט ניט מישן בגלוי אין עניינים פון מעבר הים, ביי די רבי זך מסביר די סך מאל. און ווען מ'איז געקומען צו הרב חדקוב אה די מערשטע מאל, מ'האט געפרעגט וועגן די מינוי פון חירס[?], האט הרב חדקוב געזאגט, פון דארט מישט מען זיך נישט. אויפמארגן האט ער אריינגערופן און האט געזאגט צו דעם מענטש וואס האט אה געזאגט זיין אפער, מ'מישט זיך נישט, זאגט ער, גם וואס מ'מישט זיך נישט, אבל די דעה פון דארט דארף מ'זאגן קלאר. און מ'האט געזאגט די דעה, און דאס איז געווען דער טייט וואס איין פון די מאל וואס ער האט מביע געווען די דעה. דאס איז, גם וואס מ'מישט זיך נישט, פונדעסטוועגן דארף מ'זאגן די דעה. פון דעם איז משמע ווי די ענין איז חמור און ווי די ענין איז נוגע. פשוט די ענין איז נוגע שטארק עד כדי כך, אז דאס האט מען געזאגט דארטן, איי מ'זאל זך מישן? זעז ניט מישן און זאגן די דעה, אז יעדער זאל וויסן די דעה בגלוי. און ווי אזוי הרב חדקוב האט זך מסביר געווען, אז ער ווייסט קלאר אז ס'איז נישט דער צייט אויף דעם. אים איז דאמע איי אז ער זאל טאזער ווייסט אז איז איז יש אה איז זייער שטארק מבוסס, און דאס איז זייער ברור. וואמעלע איז אה בערם שך

35:45 דובר 11 עניינים וואס אה די ועד רוחני, או דא אויך געשריבן דעם תוכנית, איי מ'זאל עט זאנען בקשר צו המשך פון כפר חב"ד. וואס? יא, פאר דעם אה רב ראובן קמינצקי וואס איז געווען אבע אפי חיד"ס, האט די רבי מעכט אמאנט וועגן די מינוי פון... או, סליחה. בבקשה, ראובן קמינצקי.

36:09 דובר 12 וואס?

36:13 דובר 11 געזאגט חדקוב, ס'זענען געווען א סך מענטשן. ביי הרב חדקוב זענען געווען אה אכצן, ניינצן מענטשן. און ער האט געבעטן זיין זון אריינגיין. אבער נעם גראַפיקידס ביים רבי'ן, און די זעלבע ווערטער וואס חדקוב האט גערעדט, די זעלבע ווערטער האט אויך דער רבי גערעדט מיט מיר. און דער רבי האט זיך אפילו געקוקט אין דער רוף, ניט אז עס שטימט געווארן. איך בין ניט געווען איינגעמיט דער ווייב צוזאמען בנייה ווען. און פריער זענען דארט געווען פּריוואַטע זאכן דרום צום רבי'ן, און גערעדט וועגן דעם. און דער רבי האט געזאגט, מיך דאס איז גאנצן ניט געדארפט, די מינוי פון חיד"ש. נו, ווי וואלט מען מעכט יעדער זיין די וואס זיין געווען, דער רבי האט זיך געקוקט. אז איז ניט די צייט פון זעזויים, ניט די צייט פון שינויים. און די זעלבע ווערטער וואס חדקוב האט גערעדט, די גאנצע טייטונג פון חדקוב, די זעלבע ווערטער האט דער רבי גערעדט. און דער רבי האט גערעדט זייער ברור און גערעדט באריכות. דער אוך א מינוט האט ער גערעדט. איז דערפאר איז דאס מיר הייבט זיך שאלה, חדקוב וואס געהערט פון רבי'ן צו חדקוב. דער רבי האט אפן גערעדט און גערעדט באריכות, אז יא, וואס חדקוב רעדט. איך זע גאר קיין שאלה ניט. יא, איז אפשר בעצם צו דעם וואס מ'האט געהערט, טייטש זייער קלארער רייד. אפשר מ'קען טייטש אמת, צו ווי זיך ארויסגעבן. וואס מציע זיין, וואס איז דאס דורפן לפועל און ארבעטונג לפועל. כדאי דאס זיין בסדר מסודר. איז אפשר יעדער וואס וויל רעדן זאל פארשרייבן זיך און מ'קען

37:40 דובר 11 פשוט רעדן אפילו סדר. בבקשה.

37:48 דובר 13 רבותי, אה, איר דארף נישט קיין סך, נישט קיין, נישט קיין טייפס. און ס'איז גענוג, ס'איז גענוג את מקים ציין מידיטיבע פון דארט און פון רבי'ן זאל געזונט זיין צו הרב חדקוב און צו די אנדערע. אז דער רבי וויל אז שלוימה בע דנציג[?] וויל מענטש זיין, איך גלייב זייער גוט, גלייב דאס. און נישט וואלט נישט מאציגן שלוימה בע דנציג[?], אז ער זאגט אז ער וויל ניט. ווייל ווערט פאר א יחיד וואס האט באלד ניסיון אין די ענין. און, און איך ווייס, איר, איר, איר האט, וואס איז איצט דו, וואס לחדר איז א קליינע טייל פון דורף, וואלט די קינד טאקע מאכן א ברכה אז זי איז, אז איז עט מיר. ווייל ווען, ווען ניט זאל פאלגן דעם רבי'ן, וואלט אין איינציגן טאג ליידן פון מיר. איינציגן טאג. זי מאכן א ברכה ווי, ווי איינעט מאציגן אין גואל ישראל, זי א גואל, זי א תובע מיתיב, אבער א קל פון איינע פון די ברכות וואלט א קינד מאכן אויף איינציגן טאג פון מיר. ביז איינציגן טאג וואלט ער ליידן פון מיר. און איך האלט אז, אז איך בין זיכער דער וויל אז ער א מענטש זיין. נו, באדערט, דער רבי, דאס איז, דאס איז אין— אה, בטוח, בטוח, בטוח. באלד ניסיון וויל איך זאגן מיטלעך ווערטער. דער רבי זאל זיין געזונט, האט, האט, האט מיר געזאגט אין תש"ט, תש"ז, תש"ז. נאך, נאך דעם תובע האט דער רבי מיר געזאגט, ס'איז אלץ כאן מ'גזית נם—

39:29 דובר 14 זיין, זיין.

39:30 דובר 13 איך בין געווען—

39:31 דובר 14 י"ז, י"ז. נור דעם שטוק.

39:32 דובר 13 נור, נור די שטוק. נור-- אבער די ם על פני שורא יוד זיין איז-- אדער נור מ'גזית נם צוויי מתאלע שובעם רבי'ן. האט ער געזאגט בשעה דברים האט ער, האט ער געזאגט, אז, אז עס וואלט געווען זייער כדאי, אז עס טא ראנמען די גאנצע פאָזיציע, געזאגט נעמען, האט ער געזאגט, די גאנצע פאָזיציע לראין, לראנגען אין ווארט, וועלן זענען ערשטנס, וועט אייך זיין גרינגער צו ארבעטן און זאלן זיין אז זיך נישט ווייסט וואו זיך צוגען זיך. דער רבי וויל איך דו מאציג זיין צו דעם יונגערן, אז אין זיין רעדן ספּעציעל צו שלמה מיידנצ'יק, שלמה מיידנצ'יק אין ספּעציעל. איך זעה דו די מגמה איז אז דערוועס רעד א ווארט ווי אונדעם ארויסווארפן. קומט אז רעד זוכט זיך אנדערש ווי איך זוכט, אס איז נישט קיין לאט מיט מיר. ערשטנס, אה, איז דאס מינוג צום רבי'ן סדר. דער רבי, ווי איך געזאגט, עס קען מסתמא טומע משוגענע טייפ וואס מסתמא קומט צום רבי'ן, און דער רבי געדענקט זיכער וואס האט מיר געזאגט, ווייל מיט דריי יאר צוריק האט דער רבי מיר געזאגט אויף יחידות, אה, אה, ווי מ'שיב איך אזוי אין דאס גאנצע, אה, פון קיין, קיין אין טרעגער, אבער ביי סוף ווארטן מה האט ער מיר געזאגט: "איך האב אר גשיקט בי שטעטוי, אבער חר גשיקט א גרויסן בריוו וועגן דארוף", אז זי רות מאמשער זיין. איז מיט דריי יאר צוריק האט דער רבי געדענקט דעם בריוו וואס האט מיר געשיקט אין תשע"ז. האט ער, האט ער געדענקט, האט מיר געזאגט: "בי שטעטוי איך האב אר גשיקט א גרויסן בריוו, אה, אויף רות מאמשער זיין". איז דריבער ארט מען

41:08 דובר 13 נישט ווי עס האט דער רבי טערן די ווערטער וואס ער זאגט דא, איז איינס ערטנל פון רבי'ן, דער רבי ווי א די אופוזיציע זאל דאנען דארף קענען רעדן א ווארט. צווייטנס, אין די גאנצע וועלט איז נישט, איז נישט, איז נישט יאר געווארן, די גאנצע וועלט, אז אים דארף משתיק זיין אויף זאכן וואס ער רעדט קעגן. איבער די דוגמאות וואס דו פונעמעטום, אויף געניגט צו, צו ווייזן צוויי דוגמאות. איין למשל אין ענגלאנד, דער ראש אופוזיציע באקומט די זעלבע משכורת ווי, ווי דער, ווי דער ראש ממשלה. און אפילו דא אין ארץ ישראל, די גרויסע דעמאקראטיע אה, די גאנצע ווארט, אז אין דעם זאך מאכן קיינע, קיינע שינויים. איז לכאורה, איז דאס אלע בלייבן כמו שהיה, כמו שהוא, וואזוי ער איז, זי דרייווט זיט גערעדט אבט קעגן, זי דרייווט נישט גערעדט קיין ווארט קעגן. אדרבה, דרייווט ס'רעד קעגן, דרייווט ס'רעד קעגן ערשטנס אויף, אויף ס'בה כורש. צווייטנס מיט תלמידי יושר, יוסף מקולום. תאמר לי מצטט, איז, איז לערנטן זיך מיט, מיט מסכן, וואס מע דארף מסכן זיין. אויך אין וועג וועסיינט דיר שלום אבדאנשיק[?], אַ די וועסט טון אלס אליין, איינז אין, פון זיך אליין. חס ושלום ווי, ווי ווייטער דיס וואקומען, די וועסט, וועסט קומען. חס ושלום אויף וויני זונט מינוט וואס וועט זעקומען, אַ די וועסט נשום קיינעם אויף איבערצייגן קען, איבערצייגן, פון קיינעם אלעמען, פון אלעמען מיט צפצף זיין און קיינעם נשום רוגן קען דין בחשבות. אה, ווי לאך דו ג-, ווי לאך, ווי לאך דו זוכט פון מע דאנשיק. און, און צווייטנס, יעפשער ווי לאך, ווי לאך בעטן דהמע למה טוב איש איז. פשוט גיבן

43:19 דובר 13 געלט, איך האב די קריגן געלט פארים, וועלבע שלום חיים איז אין עס-- וואך. אין איז נישט דא גיבן די געלט, האט נישט זאגן צוריק די געלט. האב קרינג חס ושלום. חס ושלום. חס ושלום. וועט ער נעמען אנטער איז דעם מויטע שיימלאך דאס פאר רבונו. איז דאס איז מוט ווייערם זיין די מיעט. חס ושלום.

43:43 דובר 15 ס'גויס געווען דא אה, אי הבנה צווישן זיי און, און מסתמא וועט מען זאגן מיהר שזיין סדורים, עס דארף נישט זיין אז איך רייד אה, אודה אטיין ארויסגעזאגט צאף וועגן דעם ענין פון, פון כפר חב"ד. ס'פראן נאך אידן וואס ווען זאג ארויסזאגן. כדאי פאר ענדיקן דעם ענין, אז איבערמאט גערט קלאר, קלאר פון רבי'ן ווי ד-- ווי דער רבי וויל, אז דהרינן, אז כפר חב"ד זאל ממשיך זיין. וואל געווען מן היושר, אז דא, זיין דיק דא, אודא א סיפט קלאר ליסט, זאמען בייכער זיין, און ענדיגן דעם דישעפט, פשוט זאל מוינער זיין די גאנצע עניינים ווילטער צויים. תאמר אה אמת סודות ביז סודות בין דעם ענין. בבקשה, רב ברום[?].

44:37 דובר 3 אימי שימכטן צוואנציק יאר דא אין דארף. און איך קען נישט גירע. ערשט מאל מורג אין האבע מינות פער א גאר ריב. די זאך איז, איך האב גאר נישט קיין ווארט. האב קיין נישט קיין פאל ביט א ווארט אויף א ווארט. ניט קיין ווארט. מענטש, א ווארט דארף, און אויסער מיט אונד מענטש. מענטשן מיט קאלופע די ערד, מיט די ערד. נור מיט די ערד. מ'האט דרינגען צו פירן פונדערט מינות, ווייסט, דרינגען אויף אין פעלד. און נור די אינער געווען מדרכין. און מיט געלענט טאלט זי צו מאכן, רו מאכן די דארף. מ'טוג נא די דארף, און איבן געווארן, געווארן, וואו מ'געפאט די פוס. און איך קען, און איך ניט קען צו בלויז מאר ליגן ארבעטן. איך קען ניט. מענטש, איך... ס'געווארט אבערן וועלט אלטער. דער פאדיווערט שווערער, ניט קליגער. וועט ווערעך פון פאדיו? און ווי, הער? מ'האט געוואיגט א די נייע הונדערט פונט, אאא, וואס מ'גיט מיר, מ'פערט אכיר טעכני מי, קערעף פון דער פוניק ווערן. אז איך ברענג געלט אין דארף, היינט אין מיר, מורג אין איינאך אין ארעזא. וואס איך ברענג, דארפן נעמען און נור געבן. מיט דאזער שין בהעלטן, דא וויסט נאר חושן, דא דאסן די רבון מדרכט אונד מענטשן, אז דא מאכן א חושן, און דאס געלט וואס מיר קום, דאלי מיר נור געבן. אז איז געלט קיין ניט שטעפן. אייער דארף קומען צו גיין, דאס איז שוין מיט מער פראן מיינע פאטער און מאדערנע. איי פרג מאל א טעש. איינמאל בין איך געווען א קטנער הערצוג און א קטנער ווילקער. הער, הערצוגים! אז איך גיטן טוט א מענטש. אז איך שיטע דאס.

46:33 דובר 3 און דאס דיין איז ביז א טעלטעל וועט. איך האב אים גארנישט, אויס אים שטינקט. איך האב ניט צו ארבעטן, א ארבעט זאר ביט. מיט די גאנצע וואט איך ארבעט, א ארבעט זאר ביטן. אבער א טעלטעל וועט. שלום. אה, פאראכט איך יורם דערויל, פאראכט איך פאר.

46:48 דובר 4 נוח'אם[?], צוויי זון ארבעט?

47:01 דובר 3 נו, בנימין, נו תתחיל, תתחיל. נו, מה להתחיל?

47:07 דובר 4 איך וועל נישט וויסן. איך בין נישט געווען אין די קאמיטע.

47:15 דובר 3 איך האב אלץ געזיינט.

47:17 דובר 4 איך האב אלץ געזייט.

47:29 דובר 3 אלה דעם פארהויס רייסן וועלן זיך אויפמייכן הארצן. די טיר קומט מיט באהאלטענע זאכן. דער אנדערער איז א מיס, זיך אויפמייכן הארצן. יעדער פארהויס און דארפער ריכט דאס ניט. קום גערעדט.

47:50 דובר 4 אני רוצה להגיד כמה מילים. עד עכשיו אני רואה בכבודו את הרבנים וכל הוועד הרוחני דיברו לטובת הוועד. עכשיו הכל שיבחרו בוועד, ואני רואה, כפי שאני רואה בכל הקהל, שאף אחד אין לו שום התנגדות לכל הבחירה של הוועד. עכשיו אני מציע דבר פשוט: כמו שכל הוועד, כל הפורום הזה של הוועד הרוחני, דיבר ושכנע את האנשים שיבחר ב-- או יותר נכון שישאיר את הוועד במקום, שייקח אותו פורום הזה ושייקח את הוועד עצמו ושישכנע אותו, לא את הקהל, בגלל שהקהל הוא פה לא שונה אלא הוועד פה ישתנה. שייקח את הוועד ושהוא ישנה אותו בכל ההתנהגות שלו, אז לא היה גורם לכל הדברים האלו. זה כל מה שאני רוצה להגיד.

48:40 דובר 5 טוב, אה, אולי באמת בהמשך הדברים של מיאמי כהן[?], אני חושב, אני אומר כאן דעתי האישית, כמו שכל אחד התבטא כאן, שוועדת הביקורת לא פעלה כראוי במשך השנים האחרונות, וועדת הביקורת צריכה להיות יותר פעילה. כמדומני שהיה פעם מהרבי בקשר לוועדת הביקורת. אותה ועדת הביקורת שנשארת אז, היא צריכה להיות יותר פעילה. וברוך השם יש לנו כאן רבנים בכפר חב"ד. אז כשיש בעיות וסכסוכים, אז צריכים באמת לנצל את העניין הזה של רבנים ולהביא את זה בפני רבנים. וכפי שהרב חדקוב אמר בתחילת דבריו, שחסרונות צריכים באמת לתקן, ועל זה אין שום ערעור. עוד דבר הייתי אומר, באישי שלי, הייתי מציע לקבל את-- מכיוון שלא נשמעה כאן דעה אחרת, רק דעתו של ר' שמעון ליס[?], לקבל את ההצעה הזו ולבחור מחדש בוועד זה, בוועד שהיה, עם ועדת הביקורת. וכמובן שבחירה כזו שתיעשה כאן על ידי האסיפה הכללית היא חוקית.

49:59 דובר 6 ועדת ביקורת זה באנגליס[?] כמו זה?

50:01 דובר 5 לא, זה בגיזו-- זה לא, סליחה, זה...

50:07 דובר 4 אה, כאן ישנה נקודה אחת שזה כל אחד צריך להבין: שכאן לא השאלה אם הרבי גילה את דעתו להמשיך עם הוועד הזה, אז כאן לא השאלה אם לבחור בוועד הזה או לא, אלא כשחלילה אחד מביע דעה נגד, אז כאילו שהוא מביע דעה... זה ברור מאוד. אני לא רוצה אפילו לבטא את זה בשפתיים. שמשם מגלים דעה ברורה, וזו דעה בקשר לכפר חב"ד, אז זה חילול השם וביזיון גדול אם יהיו כאלה שיבטאו אחרת. אמת שיש פסולות, את החסרונות צריכים לתקן. אבל לגבי עצם הדבר, לגבי עצם המשך קיום הוועד, אז זה פשוט יהיה ביזיון גדול שכאן בכפר חב"ד היה אפילו אדם אחד שהביע התנגדות לדברים שנאמרו גלויות מטעם הבעל הבית, הבעל הבית על כפר חב"ד. כולנו יודעים שהבעל הבית של כפר חב"ד זה הרבי שליט"א. ובכל האגודות של חב"ד, כמו אגודת חסידי חב"ד וצעירי אגודת חב"ד, אז כתוב שם מבחינה חוקית שהבעל הבית הוא הרבי, והרבי הוא שמחליט את מי לבחור ליושב ראש. כך גם היה צריך להיות כאן בכפר חב"ד. אם היה אחרת כאן אז היו אולי סיבות לכך. אבל כל אחד צריך להבין שבעל הבית של הכפר הזה זה הרבי, ואם הרבי שליט"א גילה את דעתו בכמה צורות בתקופה האחרונה בקשר להמשך קיום הוועד, אז פשוט זה זלזול הכי גדול אם חלילה יהיה אחד שיביע דעה אחרת ממה שבעל הבית של הכפר אמר.

51:49 דובר 7 רק מי שנדעו, יש נרצסו על האנשים, על סוללה ההיא, פון דמוקרטיה, פון וויבערש, ורבן רוצה שאתה תכתוב לו, שהוא יתייבך להם. יש רגע, אתה נכנס לסולל. תורד את ניטון. הרבן תוסר את מי שנדעו, אתה תכתוב בשם. אז הוא אמר לי: "אתה מבין מה שאתה אומר? הרבן תורד את ניטון, ואתה לא תכתוב בשם".